Page 275

شعر العجم حصه چهارم ۲۷۰ عراق عجم و در تمام شعبات نظامی فقط نو جوانان ترکی به نظر بر میخورند- وبس این نوجوانها علی العموم حسین و برهنه رو و خوش شکل میبودند- و قطع و وضع و گفتار و رفتار و نشست و برخاست هر واحد آنها بجائی خود یک عالم اداء و یک جهان کرشمه بوده بصورت طنازی و شوخی جلوه گر میشد- چنانچه از ملاحظه اکثری از اشعار این امر مفهوم می گردد- که این سپاهیان برهنه روی بجائی عسکر معلمان مکتب معاشقه بودند- فرضی میگوید:- ٥ بر کش ای ترک و بیکسو فگن این جامه جنگ چنگ بر گیر و بنه در قہ شمشیر از چنگ دشمن از کینه کم آمد به کمین گاه مرد شکر از جنگ بر آسود بر آسائی از جنگ به مصاف اندر کم گرد که از گرد مصاف زلف مشکین تو پر کرد سیه مشک به تنگ تو رخ روشن خود را به زره خود مپوش که رخ روشن تو زیر زره گیرد زنگ نه مک از گرد سیه زلف سیه را بفشان تا فرو ریزد بر گرد سوار و سرهنگ ابو المعالی در یک قصیده خویش همین بیانات را