Page 241

شعر العجم حصه چهارم ۲۳۶ حکم کرد که لقب او برابر به لقب شاهی خودم که "معز الدنیا و الدین" است باشد بنابرین تخلص او به معزی قرار یافت- باین همه بآن طریقه که وی تا بدربار رسیده است ازان اندازه کرده می شود- که در رسیدن قصیده خوانان تا به دربار شاهی چه قدر انتظار و امرار لیل و نهار را بکار دارد- خود معزی حکایه میکند- که نام والدم "امیر الشعراء برهانی" بود- در ابتدائی سلطنت ملک شاه والدم وفات یافت چون قبل از وفات خویش مرا بخدمت پادشاه تقدیم و معرفی نمود- ازین جهت معاش و منصب والدم را برائی من وراثتاً دادند- امّا کاملاً یکسالی ازین امر منقضی شد- و کسی به من یک حبه و دیناری نداد- در حالیکه من نهایت مقروض بودم- ماه رمضان هم بسر رسید من نزد علاؤ الدوله که یک شخص سخن فهم و قدر دان و داماد سلطان سنجر بود رفتم- و ذکر پریشان حالی خودم را کردم- وی گفت بلی در حق تو بے پروائی و عدم اعتنا بعمل آمده است ولے بعد ازین نخواهد شد- امروز پادشاه برائے دیدن ماه رمضان خواهد برآمد باید که تو هم در آن موقع حاضر باشی ممکن است که کدام وسیله برایت پیدا شود- این هدایت را داده صد اشرفی بمن داد- که این را بمصارف رمضان