Page 232

۲۲۷ شعر العجم حصه چهارم درست خود را اظهار کرده است که هیچیک ماهر فن بیشتر از آن تنقید کرده نمیتواند. مثلا در تذکره وفائی مینگارد. که " صاحب دیوان بود و شعراء بد نبود " علی شیر که مربی جامی بود نسبت با شعار ترکی او رقمطراز است، که تا امروز نظیر آن موجود نیست - لکن نسبت باشعار فارسی او مینویسد - که دیوان فارسی هم ترتیب کرده و در وفائی تخلص کرده بعضی ابیات او بد نیست - ولی اکثر سست و فرود اند نسبت بآصفی مینگارد - که شعر او از رنگ و معنی خالی نیست اگر چه از عشق و حال بی بهره است نسبت به کامی مینویسد - اگر چه بعض ابیات او طوری واقع شده - اما مضمون این مثنوی و استخوان بندی او را بسیار کاواک و خراب است -" همچنین نسبت به بنائی - سبقی، میر حسن معمائی - یوسف بدیعی آهی محمد صالح تماماً آرائی نهایت صحیح و ماهرانه خود را اظهار کرده است - ازین قیاس میشود - که بدربار این سلاطین شعراء بمحض سعی و سفارش و ندیمی و خوش آمد فروغ و رسوخی پیدا کرده نمیتوانستند - بلکه کامل الفن بودن آنها ضروری بود - و بهمراه ذاتاً خود امراء و سلاطین هم علی الاکثر شاعر و یا در طبع خویش موزونیت میداشتند - و محض جهت