Page 199

شعر العجم حصه چهارم ۱۹۴ دین که من خادم همی پردازم اکنون ساحری است سامری کو تا بیابد گوشمال لامشس تا که باشد این مثل کا لباس احدی الراحتین با دی اندر راحتی کانرا نه باشد بیم و یاس بر نوشته بر کران نان او خطه سیاه لم تكونوا بالغيه الا بشق الانفس زلزله قهر تو شان کرد پست * زلزلتہ الساعۃ شیئ عظیم میر آب است و حق بمیگوید * و من الماء کل شی حی گفته بودم بخدمتت برسم * خبر دم گفت اننا من این بعد ازین من چه بر زبان آرم * چکنم آخر الدواء الکے عربی بودن اکثری از تلمیحات آن تلمیحاتی که ازان ہزارہا نکات و مضامین شاعرانہ بوجود می آیند - علی الاکثر عربی هستند مثلاً هر قدر الفاظیکه به عشق و عاشقی است با وجودیکه در ایران ہزارہا معشوقان پری پیکر گذشته اند - ولی شاعری برائے آن لیلی را انتخاب کرده است و او را باندازه وسعت داده اند - که معشوق و لیلی با ہمدیگر (۱) زلزله روز قیامت امریست بزرگ (۲) حیات هر چیزی از آب است (۳) من کجا این بخت طالع را دارم (۴) آخرین دوار داغ دادن است - (۵) مالش (۶) نتیجه یکی از دو راحت است (۷) غمی یا بیدمان را مگر بزحمت جان *