Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم
۱۰
آن شاعر را با دیگری سروکاری نیست و این امر را هم نمیداند
که آیا کسی بمقابلش است؟ و یا شخصی وجود ندارد؟ در
دل شاعر جذبات تولید میشود، و او بیاختیار را نه آن جذبات
را طوری ظاهر مینماید که در حالت درد و اندوه بیساخته
"آه" خارج میشود، بلاشبه هنگامیکه این اشعار بنزد دیگران
خوانده میشود بر آنها نیز تاثیرات خویش را اجرا میکند، ولی
شاعر در وقت سرودن آن این مقصد را زیر نظر ننهاده بود
مَثَلیکه یک شخص بر مردن یک دوستدار خویش نوحه و ندبه می
کند و مقصدش ازان شنوانیدن مردم نمی باشد، ولی اگر دیگری
این ناله و شیون او را بشنود. حتماً می طپد و متاثر میگردد -
شاعر اصلی شخصی است که با سامعین سروکاری نداشته
باشد - مردمانی که به تکلف شاعری را اختیار می کنند - وظیفه
ذمت انها نیز همین است که از فحوای کلام شان مطلقاً این
امر مفهوم نگردد - که انها با سامعین گفتگوئی داشته باشد چنانچه
برای یک "اکتر" در اثنای عملیاتش در "صحنهٔ تمثیل" این
مسئله بخوبی معلوم است که بمقابل او بسیار اشخاص موجودند
اما اگر در عین کار روائی خود اظهار این علم خود را بنماید حقیقتهً
که تمام آن "پارت" و پرده را برباد میکند - شاعری که بعوض
خویش با دیگری خطاب میکند و یا تمنای برانگیختاندن جذبات
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
