Page 49

اصول انشا ۴۲ دل نگران می باشد ، چرا مدتی می شود مکتوب تان را از پوسته نگرفته ام و از خوش خبری صحت تان خوش وقتی نیافته همین چشم براه پیغام شما و گوش بر آواز پای پوسته ام اینک در انتظار تو چشم امید دار چون گوش روزه دار بر الله اکبر است نمیدانم سبب این تغافل چیست ؟ و چرا بیک دو سطر نوشته دل پاره پاره را جمع و خودم را سر افراز نمی سازید ؟ امید که بر خلاف گذشته رفتار نموده بنوازشنامه های تان مسرورم نمائید. نه در برابر چشمی نه غائب از نظری نه یاد می کنی از من نه میروی از یاد زیاده احترام. در مکتوب فوق بزرگی نویسنده و کوچکی مکتوب الیه رعایت نگشته : زیرا کلمۀ ( مشفق ) در عنوان و کلمۀ عاجز ، سرافراز ، امید ، نوازشنامه ها در مطلب و کلمۀ احترام در خاتمه از قبیل الفاظی هستند که : بایست از طرف خورد ها به بزرگ ها استعمال شد. اینک کلمات مزبور را تصحیح کرده و موافق قاعده این