Page 33

اصول انشا ۲۶ دهانش کلان و لبهایش لک می باشد لب بالایش چاک است، گردنش دراز و قوی است. قواره شتر با حیوانهای دیگر شباهتی ندارد پشتش بر آمده گی بلند دارد و او را کوهان میگویند کوهان گدام غذای اوست و در وقت گرسنگی از و قوت، میگیرد. بعض شتر دو کوهانه میباشد. پایهای او نسبت پایهای اسپ، دراز تر است و بحد زانو توته های چربو دارد که در آسانی حمل و وضع بارش خدمت میکند، سپلش تقریباً مدور است. از طرف بیرون دو شق و از کف پا یک توته و پرده دارد. و نگذارد که قدمش بر یگ در آید و از رفتن بماند. این حیوان عجیب خلقت در گرسنگی و تشنگی خیلی طاقت دارد. و صبور میباشد. خوراکش کاه و خله و برگ درخت است. عرب او را (سفینته البادیه) یعنی کشتی دشت گویند سرمایه بیشتر قبائل بدوی همین شتر است: شیر شتر و گوشت او را می خورند. پشم او را رخت جان و فرش خانه می سازند. شتر در افغانستان ما نیز خدمتهای شائسته میکند. در ترکستان و پشت رود و فراه ما ازین حیوان بسیار است. موضوع فوق را آسان تر و بفارسی معمولی بنویسید؛ اندک عبارت را اختصار کنید؛ ولی مدعا پوره بنوشته بیاید، نوشته از ده سطر دوازده کلمه کم نباشد!