Page image — the source of record
Machine transcription
اصول انشا
مثال: شیخ شیراز در دیباچۀ گلستان اولاً آغاز بحمد الهی
میکند و بعد ازان اظهار میکند که بندگان از ادای
حمد مقصرند و میگوید «هر نفسی که فرو میرود ممد حیات
است و چون بر میآید مفرح ذات»
(۷) استفهامیه: عبارت است از کجک همزه نمائی که در
تحت یک نقطه دارد باین صورت (؟) اشارۀ مذکور؛
در آخر جملۀ استفهامیه (سؤالیه) میآید. زیرا اگر حرف
استفهام حذف باشد. برای تعیین و اگر حذف نباشد
برای توضیح میآید.
مثل: از ماه عقرب چند روز گذشته؟
(۸) ندائیه: عبارت است از الفی که در تحت خود نقطهء
دارد باین صورت (!)
این اشارت در آخر ندا، امر، تعجب، مسرت، حسرت،
حیرت، تحسین، استهزا، قوت سخن و دقت میآید:
اما در ندا و امر یک الف و در باقی زیاده نیز مینویسند.
ندا و امر- الهی! بر من بیچاره بخشای! تعجب، حیرت:
سبحان الله! در جشن اتفاق طرفه جمعیت و عجب انبوهی بود!!!
مسرت: خوش بختانه بشرف زیارت آن محترم مشرف شدم!
تحسین: واه واه! درین روزها هوای عزیز وطن
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.