Machine transcription
۷۹
در شاعری بیشتر بدیهه گوئی لازم بوده - در ینود صنف عنصری
نظیر خود نداشت خیلی پرگو بوده و برجسته میگفت آتشکده مینویسد
که بیک موقع در یک شب هزار شعر گفت از واقعات بدیهه گوئی او
تذکره ها پرستند سلطان محمود با ایاز محبت از حد فزون داشت
ولی از شائبه هوس بالکل پاک بوده روزی در بزم عیش دور
باده در گردش بود محمود خلاف عادت بسیار میخورده بدمست
شد در ینحالت بر ایاز نگاهش افتاد، زلفها ی پیچدار بر چهره
اش پریشان بودند محمود بی تابانه او را در پهلو کشید لیکن باز فوراً
متنبه شد و از جوش تقوی به ایاز امر تراشیدن زلف داد - ایاز
علی الفور تعمیلش نمود چون محمود صباحش بیدار شد صورت ایاز
را دیده خیلی مکدر گشت بنا ی بیقراری نهاد) ازین کیفیت همه
مقربین دم بخود بودند آخر حاجب خاص (علی قریب عنصری
را خواسته صورت حال بیان کرد عنصری بحضور محمود حاضر گشته
رباعی ذیل خواند-
۱- شعراء ازینواقعه مضامین پیدا کرده اند) مرزا صائب میگوید-
پا از گلیم خویش نباید دراز کرد تیغ به ستم ببین چه بزلف ایاز کرد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
