Machine transcription
٤٢٢
اگر چه کمند جهانگیر شاه فتادست در گردن مهر و ماه
کمندی من از زلف پر سازش نه ترسم بگردن در اندازمش
گر او را کمندی بود ماه گیر مرا هم کمندی بود شاه گیر
گر او ناوک انداز و نه در کست مرا غمزه ناوک انداز هست
سکندر بحیوان خطا میرود من اینجا سکندر کجا میرود
اگر راه ظلمات می بایدش سر زلف من راه بنمایدش
لب من که با قوت بخشان درواست بسی چشمه آب حیوان در و است
رزمیه - از تالیف شاهنامه یکصد سال گذشته بود درین
مدت در زبان انقلاب بزرگ شده صدها الفاظ متروک
و از اکثر الفاظ حروف زوائد حذف شده در قالب خوب
صورت ریخته بودند در فارسی کلمات تازه بتازه و مانوس
عربی داخل میشدند. بهمراه انقلاب زبان طرز ادا و روش
مضامین هم تغییر یافته بود در تشبیهات و استعارات لطا
و نزاکت پیدا شده بود در طبایع بمضمون آفرینی مایل بودند
پس درین عالم نو کسادیافتن آدازه عالم گیرانه شاهنامه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
