Page 349

٣٤٤ ای بدانای معروف چرا میگوئی در ثناینکه فرستاده از نادانی طاق بوطالب نعمتی است که دارم در بر وزد رون پیرهن بوالحسن عمرانی چه بخیلی که بچندین زر و سیم و نعمت طاق و پیراهنی دوخت همی نتوانی پانزده سال فزون باشد تا کشته شده بوالحسن آنکه ز احسانش سخن میرانی پیراهن کهنه او گرت بجائیست هنوز پس مخوان پیرهنش کوزر پخستانی باقی عمر بر آن پیرهن وطاق ترا سزوآرندی ابرام و دیگر بستانی یعنی امروز پانزده سال گذشته که ابوالحسن عمرانی وفات کرده اگر پیرهن او پیشت هنوز موجود است آن پیرهن نیست بلکه زراست و چون آن بدست داری احتیاج پیرهن دیگر چه داری ؟ لطیفه - روزی انوری شخصی را دید که اشعار میخواند فکر کرد که این اشعار از خودش هستند پرسید که تخلص تان چیست ؟ گفت انوری انوری خندید و گفت که دزد شعرها را اکثر دیده ایم امروز دزد شاعر هم دیدم - رای در خصوص کلام انوری - انوری شناعر بزرگ بود اما مگر به نسبت شاعری مقدر خوب تر داشت در ایران