Page 30

۲۵ آغاز شاعری فارسی اینقدر بالعموم مسلم است که ـ و ـ در دور اسلام شاعری از صد سوم شروع شده ، واشعار ابوالعباس مروزی ( که تذکره اش در آتی می‌آید) اگر روایتاً ثابت هم بشوند، آن یک تفریح طبع اتفاقی بود، پس قابل نیست که مرتبهٔ یک حلقه سلسلهٔ تاریخیه بگردد درینجا یک سوال هم پیدا میشود که در دور اسلام زبان شاعری فارسی تا دو صد سا چرا بالکل گنگ ماند؟ تذکره نویسان فارسی برایش بقرار ذیل اسباب نوشته اند:- حاشیه بقیه صفحه (۲۴) ل:- شعر کلامی که متکلم بخود خطاب کند و جذبات سامعین (غیر مخاطبین) از ان مشتعل شوند- ازین تعریف لاغیر کلام - کلامی که در ان مخاطب دیگر کس باشد (نظم بود یا نثر) و کلامی که در ان متکلم مخاطب است لیکن جذبات سامعین را بهیجان نیآورد)) از شعر خارج اند - غزل صرف، سخنهای نوحه گران و دیوانها و مجذوبات (( و )) شقها که در حالت وارفتگی بخود خطاب کرده میگویند قطیعه شعر بر سامع اثر هم بیندازد شعر است مولف تعریف ہذا را بدین جهت رد کرده که ہمہ دفتر اشعار فارسی و اردو بیاد میرود - ما این دلیل مولف را بسر و چشم خود بنهاد و سوال میکنیم که آیا برای یک مسلمان اجازه میدهند که جمله تعریفات اروپائی را رد کرده تعریف علمای آسیا را قبول کند بدین دلیل که از تعریفات اروپا دفتر مذهبی ما بیاد میرود :- محققین عصروی با عجیب غیرت مذهبی وطرفه تعلق با اسلام دارند که اگر بسبب رای شخصی کسی صدمه برشعر وشاعری شان وارد میشود بی تابانه در پی تردیدش میخزند و اگر اسلام مع ہمہ اصول وفروع خود ہباء منثو را هم بگرد در کل جمعیت شان هیچ حرکت نمی آید. بلکه بعضی اوقات در تحقیقات خود در صف مخالفین اسلام رہنما و لیدر دیده میشود ، فافهم وتدبر ! اللہم اہدہم و یغفر لهم و وفقهم آمین! (انصاری) حاشیه بقیه صفحه ۲۴ چرا بوجود نامد؟ شاعری فارسی تا چند صدی