Page image — the source of record
Machine transcription
عربها همیشه شعر را به نغمه می خواندند، اهل عرب خواندن شعر را بلفظ
انشاد یاد میکنند سببش همین است که معنی اصلی انشاد نغمه سرائی است
ارسطو درین بحث سخت خطا شده که میگوید: «انسان
بوقت طاری شدن جذبه شاعریکه رقص میکند سببش این است
که نغمه ورقص قسمی است از مصوری (یعنی چون بر قلب انسان جذبات
وارد میشوند او بذریعهٔ آواز (نغمه) و حرکات (رقص) تصویر آنرا
میکشد، چنانچه رقاصه ها چیزیکه می سرایند بذریعه حرکات رقص
آنرا مجسم هم می نمایند»
لیکن این خیال ارسطو غلط است، اصل این است که جذبات انسانی
(مثلاً مسرت والم وغیرہ) یک حرکت شدیدی را در دل انسان پیدا می نماید
و همین حرکت «آواز یا نغمه، سرور، یا رقص، یا بیتابی» میگردد، مثلاً وقتیکه انسان
را خنده میگیرد در لبش یک حرکت پیدا میشود و همان حرکت قلبی خنده میگردد
و این آثار چون بحرکات نفسانی بالکل مطابق میباشند پس دلالت شان
بر حرکات پنهانی دلالتی است که الفاظ بر معانی خود میکنند—
۱- در شاعری فکر بسیار دارد با تفاوت روح و ماده دارد از مسلمات یک طائفه تخطیئه دیگران بان سو
موافق نیست (انصاری)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.