Page 241

٢٣٦ بالنظم ابن رومی و بالنثر اصمعی یا شرح ابن جنی و یا نحو سیبوی این جایگاه کانجمن سبکشان بود تو بوقلانی و آن دگران انبه و نبی ٢:- خصوصیت بزرگ کلامش برجستگی روانی، شستگی است اگر چه در عام کلامش این جوهر خاصه اش موجود است لیکن بالایش دیگر خوبها هم جمع شده شیرینی حسن او را دو بالا کردند، مثلاً اکثر ردیفهای شگفته پیدا میکند در بعض جای که اسم ممدوح را ردیف می سازد از آن بموقع گریز نیکوئی حسن مخلص پیدا میشود ، و در بعض اشعارش صنعت تنسيق الصفات چنین بنظر می آید که گویا مروارید آبدار برنگه ابریشیمی گول میخورند. ماه رمضان رفت و مرا رفتن آن عید رمضان آمد و المنة لله بر آمدن عید و بیرون رفتن روزه ساقی بدهم باده بر باغ و به سبزه برنه بکف دستم آن جام چو کوثر جام دگر آور بکف دست دگر نه من می نخورم تا نبود برد و کفم جام یا ساگینی بر سر خوانم نه بنی سه ٩ چون می نهی پیش هی گوئی بهی پاش چون می بخورم جام همی گیر هی چه مثال تنسیق الصفات در تعریف اسپ می آید.