Machine transcription
٢١٥
فردوسی ہجو سلطان محمود رحمہ الله را نوشته جزو شاهنامه ساختہ
بود بدین سبب مردم می ترسیدند که دست به شاهنامه ببرند
و فردوسی چون معتوب شاہی بوده ازین جهت مقبولیت تالیفش
ظاہراً دشوار بود۔
با اینہمہ نتیجہ برعکس برآمد که از خراسان تا بغداد از هر در و دیوار
صدای نغمه شاهنامه شنیده میشد۔ از آواز بازگشتش تقریر و
تحریر، تصنیف و تالیف، خلوت و جلوت، کوچه و بازار بخروش آمدند
حتی که دستور عام قرار یافته بود که چون مردم از ضروریات روزمره
خود فراغت یافتہ یکجا می شدند یک شخصی خواننده خوش الحان
شاهنامه را بیاد می خواند و اثر شجاعت و دلیری جانبازی
و حب الوطنی عام مجلس را در میگرفت -
صدها سال در مراسلات با ہمی سلاطین و امراء اشعار شاہنامہ
در مواقع مختلفہ درج می شدند، در جاهای دلاوری و جنگ آزمائی
ناخواسته اشعارش بر زبان جاری می شدند۔ در میدان حرب
اشعار شاهنامه را بجای رجز می خواندند، چنانچه وقتیکه فرمان روایان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
