Page 22

۱۷ احساسات گفته میشود و چیزیکه این جذبات را بر انگیخته میتوان کرد شاعری است بربنای تعریف ہذا تصویر . تقریر. وعظ همه در شعر داخل است که این اشیا جذبات انسانی را بر می انگیزد همین وجه است که بعض مردم این اشیا را هم در شاعری داخل کرده اند. لیکن نزد مل این اشیا از دائرۀ شاعری خارج اند . او میگوید که «انسان گاہی ازکلام خود بر مخاطبین اثر» انداختن میخواہ مثلاً وعظ خطبه. لکچر وغیرہ که مقصد همه متاثر نمودن سامعین میباشد گاهی از ذکر ان هیچ غرض نمیباشد بلکہ انسان با خود خطاب میکند و خود متکلم و خودش مخاطب میباشد مثلاً بچه یک شخص فوت شده درین حالت غم الفاظیکه از زبانش صادر میشوند ابداً غرض اوخطاب نمودن بشخصی و یا گروهی نمیباشد بلکہ خودش خود را مخاطب میکند فرض کنید که نزد این نوحه گر یک آدم هم موجود نیست لیکن در ینوقت هم همان الفاظ از زبان اوخواهند برآمد. الغرض شاعری همین رقم کلام را میگوئید» اکنون تعریف شاعری بصورت منطقی این است که : سه لیکن باعتبار تعریفیکه برای شاعری اول کرده شد باید که اشیای مذکوره را شاعر شمار کند که جذبات را اشتعال میدهند . ویا ازان تعریف دست بردارد نظر انصاری )