Page 201

١٩٦ جنگ و جدال در تنهای هم خود بخود مزاجش تند شده از جاده می برآید و بجوش قوت خود بپیچ و تاب میخورد. وقتی که سهراب یک یک پهلوانان ایران را دیده نامها شانرا از هجیر می پرسید که ناگاه نگاهش برستم افتید از هجیر پرسید که این کیست که با کیفیتش این است - بخود هر زمان خیره شد همی توگوی که دریا بخو شد همی دوم - اگر یک پهلوان جسیم و تناور بر تخت می نشیند محسوس میشود که همه تخت را فرو گرفته است فردوسی همین کیفیت را بدین عبارت وقتی ادا نموده که رستم برای دیدن سهراب رفته و او بر تخت نشسته با پهلوانان خود در اختلاط است چنانچه میگوید تو گفتی همه تخت سهراب بود - سوم - سهراب بخیمه کیکاوس رسیده همه میخهای آنرا به نیزه خود کنده دور انداخت فردوسی واقعه هذا را چنین ادا میکند از ان پس بجنبید از جای خویش به نزدیک پرده سرا رفت پیش خم آورد پشت و سنان ستیخ بزد تند و برکند هفتاد میخ وریده حصۀ آخر شعر ا بیع صفحه ١٩٦