Machine transcription
۱۸۷
دو بیجاده بگشاد و آواز داد که شاد آمدی ای جوان مرد شاد
پریروی گفت و سپهبد شنود ز سر شعر گلنار بگشاد زود
کمندی کشاد او ز سرو بلند کزان مشک زان سان نپیچید کند
خم اندر خم و مار بر مار بود بران عنبرین تار هر تار بود
فرو هشت گیسو از ان کنگره که بازید و شد تا به بن یکسره
پس از باره رودا به آواز داد که ای پهلوان بچه گرد زاد
بگیر این سر گیسو از یکت سویم زبهر تو باید همی گیسویم
بدو پرور اسندم این تار را که تا دستگیری کند یار را
نگه کرد ز ان اندر ان ماه روی شگفتی بماند اندران رود موی
بسانید مشکین کمندش ببوس که بشنید آواز پوشش عروس
چنین داد پاسخ که این نیست داد چنین روز خورشید روشن مباد
کمند از رهی بستد و داد خم بیفکند بالا، نزد هیچ دم
به حلقه در آمد سر کنگره بر آمد ز بن تا بسر یکسره
چو بر بام آن باره بنشست باز بیامد پریروی و بردش نماز
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
