Page image — the source of record
Machine transcription
٧٦
آغاز شد مایه خمیر تصوف عشق ومحبت است وچون بعض اکابر صوفیه فطرتاً
شاعر بودند لہذا جذبات شان موزون شده از زبان بر آمدند ، جوش ہمہ گیری
از قوم رفته و نیز سیل تا تار ملک را بالکلیہ ویران ساخته تمام حکومتهای اسلامی را
دفعةً تیره خاک نموده بود، این اسباب متواتره روز شاعری را تمامتر بطرف درد
وسوز و گداز متوجه کرد و معلوم است که برای مضمون مذکور از غزل موزون تر
دگر اقسام شاعری نبودند، درد و تأثیر یکه غزل عهد مذکور دار د و نتیجه همان بر
بادیهای پیہم است۔ اوحدی۔ مولانا روم۔ عطار۔ سعدی۔ خسرو۔
حسن۔ لیاقت پیدا شدن این عہد داشتند.
اگر چه قلب حضرات صوفیه از عشق حقیقی لبریز میباشند، لیکن این مرتبہ
بزرگان است و نظر ہر شخص بالغ و ظرف هر کس عالی شده نمی تواند لہذا
لازم می آمد که بمنزلهای ابتداً صوفیه در عشق مجازی
مرور شود و این سبب شد که در عجم غزل ترقی یافت و تمام زور
شاعری در غزل آمد.
این وقتی است که در غزل بجز از عشق و محبت و تعریف حسن
جمال محبوب مضمونی نمی آوردند۔ بعد از ان این دائره را خواجہ حافظ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.