Machine transcription
٢٥٦
دارد که از دو کارهای متناقض هر یکی را بخواهد اختیار نماید، ازین محتماً
بودن انسان ثابت میگردد لہذا ما او را مجبور گفته نمی توانیم
لیکن (موافق عقائد فلسفه) در ته استدلال ہذا هم غلطی پنهان است
شبهه نیست که انسان اختیار دارد لیکن با وجود اختیار ہذا هم او مجبور است
یعنی وقتیکه آن بیک کار قصد میکند برایش چنان اسباب فراهم
میشوند که بر اراده نمودن آن کار مجبور میشود۔ مثلاً مردم گمان میکنند
که ما را نفس بد ما هر کار های بد آماده میکند و اسم نفس بد را نفس اماره
نهاده اند لیکن این امر جواب طلب است که نفس اماره مامور کیست
هر قرعه که زد حکیم در باره ما کردیم و نه بود غیر آن چاره ما
بی حکمت نیست هر چه سر زد از ما ماموره اوست نفس امّاره ما
اکثر فلاسفه قائل اند که خود فطرت انسانی چنین واقع شده که از ان بدیها
سر زند (یعنی نزدشان شیطان یک مخلوق مستقل نیست) این مضمون را
یک شاعر به پیرایه بسیار لطیف ادا میکند
ابلیس که در آدم و حوا نگریست بنشست و به های های بر خود بگریست
وانگه بزبان حال با آدم گفت ابلیس تو من بگو که ابلیسم کیست
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
