Page 236

۲۳۷ شیخ در عین زمان از ائمه عمومی مرعوب میشود، لیکن عزم را زادمی و بی غرضی بران غالب شده بر زبانش اشعار ذیل را جاری میگرداند دلیر آمدی سعد یا در سخن چو تیغی بدست است فتحی مکن بگو آنچه دانی که حق گفته به نه رشوت ستانی و نه رشوه ده زبان بند و دفتر بحکمت بشوی طمع بگسل و هر چه خواهی بگوی شیخ بدانگیانو که بادشاه وقت و یادگار خاندان چنگیز خان بود خطاب میکند سه سعد یا چند انکه میدانی بگو حق نشاید گفت الا آشکارا حاشیه (۲۳۶) لیکن چون در خلق مجردمان ازلی هم بسیار اند و آماده شدن بر فرمان برداری مخالف طبیعت شان است پس بعد ازین حکم هدایته لازم است که خلق خدابدو فرقه های متخاصم منقسم گردد اول مطیع - فرمان بردار - مومن - دوم منکر - نافرمان - کافر - فرقه اول را وسط است و حزبالله وغیره مینامند - چون جماعت مسلمه تا قیام قیامت قائم شد - وتخاصم او با منکرین تا قیامت ضروری و داخل ضروریات است دین گشت (الجهاد ماض الی یوم القیمه) و نیز برای ظل اوّل (یعنی رسول علیه السّلام) وفات وفات نیز دادند (انک میت) الایه پس لازم ضروری است که برای اداره و ترقی و حفاظت جماعت و مغلوب ساختن مخالفان از لی مولی و معاندان ابدی حق یک سرچشمه ابدی نیز بدست امت مرحومه داده آید و آن حکم (و اولی الامر منکم) که برالرسول عطف دارد است - مقصدش همین است که بعد از رسول ظل حکومت اصدر الیه ، خلیفۀ رسول (که ظل الهی بمرتبه ثالث و رابع الی آخره است) میباشد، و دوام این سلسله باسم (خلافت و امارت و سلطنت و امامت وغیره است) اکنون باید فهمید که در میان حکومت حق و تشکیلات منکرین چه فرق است ؟ حق تعالی بهمراه حکم اطاعت اولوالامر یک قانون دولتی هم فرستاده که برای نظام امارت اسلامی فریضه ابدی طرف اجرا نمودن آن است و همین قانون است که باسلام نامیده شده - قانون حقه اسلام پاک حاوی است بر دو اعتقادات - اخلاقیات - عبادات - معاملات - و نیز بر اصول اجتماعیۀ دنیا تا پیش برد دولتی که این قانون اسلامی) جاری باشند و امیر آن از گروه مطیعین (مسلمین) بوده باشند نه از منکرین (کافرین- منافقین)