Page 174

١٦٧ مستقل بحر العلوم و غلام یحیی دیده ایم مگر چیزی را که این بزرگواسان نوشته اند از فهم آن عاجزیم البته شعرای صوفی ما به نسبت شان زیاده واضح درین فن نوشته اند ما درینجا صرف بنقل نمودن خیالات شان اکتفامی ورزیم. شعرای صوفیه برای وحدت الوجود تشریحات مختلف فرموده اند لیکن اوّل باید که این یک داستان عجیب پر مزه را از ایشان بشنویم مگر این اشعار تا همان وقت که در لهجه و انداز تصوّف بیان شود دعوی شان است سرمد اگرش وفاست خود میآید در آمدنش بجاست خود می آید بیهوده چرا در پی او میگردی سرمد اگر او خداست خود می آید بگشود در صورت و معنی بر ما بگرفت ره دینی و عقبی بر ما خود را دیدم ومحو او گردیدم هم از ما کرد حق تجلی بر ما خود ساخت خدا بلندی و پستی را پاور و هوشیاری و مستی را تا کی گوئی که هستی ما غیر است بس کن بخدا ده دگر این هستی را تا محو شدم آن رخ مهر آئین را هر ذره چو من نمود جسم و دین را خواهم که همیشه راز او فاش کنم عالم همه اوست یا که گویم این را در عالم اگر هزار بینند یکی است لیک آنان را کامل یقین اندکی است غزلیات درین معنی شوکت بلگرامی عبد الرّحمن مؤلّف