Page image — the source of record
Machine transcription
۱۳۹
که گرفته حقیقت اصلی آنرا بمیدان نهاده در شان علما میگوید -
تن شان زیر و دل زبر دیدم قبله شان رومی یکدگر دیدم
مردمان دیدم اندر و جمعی روشن و تیره ذات چون شمعی
یعنی ذاتشان مانند شمع ست که برای رهنمائی دگران روشنی دارد مگر خودش تیره ست
اصیل خود را فدای خود کرده خویشتن را غذای خود کرده
یعنی بحکم و قابلیت خود ا برقص پروری صرف کرده محو شدن گویا خود را خود خوردن
باو و معشوق ناز میکردند بد و قبله نماز میکردند
یعنی مطلوب شان بظاهر خدا و در اصل دنیاست اخدا باخبار ظاهر و دنیا با عتبار حقیقت، قبله شان
ست که روی نیاز بهر دو سو دارند
در باب اهل رضا و توحید مینویسد -
صف دیگر که صاف تر بودند بی دل و دست و پا و سر بودند
خورده یک باره بر رخ ساقی هر چه با قیدت کرده باقی
فارغ از صورت مراد همه برتر از کثرت تضاد همه
عجب این است که قصائد و مثنویات حکیم سنائی از تصوف
لبریز اند لیکن غزلش از ان بالکال خالی ست و نشئه خیلی کمزور دارد.
سنائی در ۵۲۵ سنه وفات یافت
پس از حکیم سنائی اوحد الدین کرمانی المتوفی ۵۳۴ سنه کتاب مصباح
الارواح در تصوف نوشت و در همین عصر اوحدی اصفهانی (شاعر بزرگ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.