Machine transcription
۱۳۳
ناز پر سند از ان مست که می کی زده چین ابر و زدن و ناز و عتابش نگرید
واسوخت (وحشی)
جستیم از دام بدامی دگر فتار دگر من نه آنم که فریب تو خورم بار دگر
شد طبیب من بیمار مسیحا نفسی تو برو بهر علاج دل بیمار دگر
گو مکن غمزه او ستمی بمر بخدا من زانکه دادیم دل خویش بیدلدار دگر
ما چون زور می پاے کشیدیم کشیدیم امید ز هر کس که بریدیم بریدیم بمر
دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند از گوشه با می که پریدیم پریدیم
رم دادن صید خود از اغاز غلط بود اکنون که رماندی و رمیدیم رمیدیم
صد باغ و بهارست صلای گل وگلشن کر سنبل یکباغ نه چیدیم نه چیدیم
مکن تغافل مگذار از کمند بر ون که صید پیشه بسیار در کمین دارم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
