Page image — the source of record
Machine transcription
۳۲۹
چنانچه برای ابوموسی اشعری این فرمان فرستاد.
مُرْ مَن قِبَلَكَ تَعَلُّمَ الشِّعْرِ فَاِنَّهُ مردم را بفرماکه اشعار تعلیم بگیرند چرا که
يَدُلُّ عَلَى مَعَالي الْاَخْلَاقِ وَ صَوَابِ شعر دلالت میکند برمعنی بلند اخلاق
الرَّأيِ وَ مَعْرِفَةِ الاَنْسَابِ و صحت رای و معرفت انساب.
احکامی که بتمام اضلاع فرستاده بود الفاظش این است. اشعار را در تعلیم داخل
عَلِّمُوا اَوْلَادَكُمُ الْعَوْمَ وَالْفُرُوسِيَّةَ اولاد خود را تیر اندازی سوار کاری کردن
وَ رَوُّهُمْ مَا سَارَ مِنَ الْمَثَلِ وَ حَسُنَ مِنَ الشِّعْرِ بیاموزید و ضرب المثلها و اشعار خوب بیاد دهید
درینموقع این را نیز بخاطر باید داشت، که حضرت عمر رض اصلاح شاعری
بسیار عیوب شعر را کم نمود، تا آنوقت در تمام عرب این طریقه جاری
بود، که شعرا علانیه نامهای زنهای شریف را در اشعار خود می آورند،
و عشق خود را نسبت بآنها اظهار میکردند، حضرت عمر این رسم را
بالکل ناپدید کرد، و سزای سخت بران مقرر فرمود، و برای هجو جرم
مقرر نمود، و حطیئه که بهجو گوی مشهور بود بهمین جرم بندی گردید.
لطیفه. بنو العجلان که یک قبیله بسیار معزز بودند، شاعری لطیفه
ایشان را هجو نمود، و آنها بحضور حضرت عمر رض عرض کردند، حضرت عمر رض
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.