Machine transcription
۹۵
سایۀ شه بود چو بر سر خلق
ایمن ست از جفای دست و زبان
حکایت
پادشاهی کیسۀ طمع دوخته و انبان حرص اندوخته بود بدین سبب جانب مظلومان نگرفتی و نصیحت ناصحان نپذیرفتی قطعه
کرا که زیبق حرص و طمع بود در گوش
علاج می نکند پند مرد دانشمند
حکیم گفت علاج حسود ظالم را
مگر به بندکنی ورنه سود ندهد پند
آورده اند که بسی بر نیامد که اعیان مملکت در اتلافش پیمان محبت بستند و پیمانۀ عمرش بسنگ خصومت شکستند
هدیه ظالم ارستاند شه
دانش و چشم و گوش خیره شود
داد مظلوم اگر نگیرد از او
صبح عمرش چو شام تیره شود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
