Page 112

فتوحات اسلامی (۱۰۳) بیان امر قادسیه با خبر ساخت که هر جا خود ممکن باشد و بسوی لشکریان فارس بصد فرسنگه شاهیدان نددیم تا انها اراده نمودند که از پل عبور کنند چون قبلاً جسر را مسلمانان متصرف شده بودند لهذا مجدداً شما را اراده عبور نیست پل را که ما ملک شدیم بشما رد نمیکنیم درین شب تا صبح آن در راه عمیق از گیاه و خاک و پالان چنان پر نمودند که راهی ساخته شد درین شب رستم خوابی دید که ملکی از آسمان فرود آمده کلماً لنگرشرا مهر نموده به آسمان برد چون از خواب گناه بیدار شد با یکی از مصاحبان رویا خود را بیان کرده گفت خداوند ما را پند میدهد اگر پند بگیریم وقتی که رستم بر آبتال سوار اسپ گردید و زره و کلاه خود پوشید اسلحه برام هنوز پای در رکاب نکرده بود گفت فردا ایشان را محکم میزنم مردی از برایش گفت انشاء الله گفت بدون انشاء الله از حینیکه شیر یعنی کسری از میدان رفت روباها بمیدان در آمدند من میترسم که این سال بوزینه گان باشد این سخنان از جهت حقیر شمردن فارسیان مسلمانان را بزبان میآورد و اگر نه حقیقتا از مسلمانان می ترسید چنانچه بر معتمد خود این سخن را اظهار میکرد. بیان روز ارماث چون لشکر بی پایان فارس از دریای عتیق گذشتند رستم بر سر یر خود نشسته سایبانها بر سر او بر پا کردند هژده فیل که بر آنها صند و قها موضوع و گردان کاری سوار بودند بر قلب لشکر و هفت الی هشت فیل بر جفتن تعبیه کردند جالینوس بطرف راست و فیروزان جانب چپ سپاه ایستادند ملک یزدجرد برای استخبار مین خود و رستم عده کثیری را پی در پی ایستاده نموده بود که یکسر آن بر درب ایوان یزدجرد و انجام بر در خیمه بود کاری را که رستم می نمود شخص اول بدویم و سیم متوالی خبر میدادند مدت قلیلی یزدجرد از تمام و اقعات حرب واقف میگشت مسلمانان صف آرائی نمودند لیکن امیر شان سعد بو اسطه عروض دمل یا عرق النساء طاقت نشستن انداشته بر بام قصر قریب مسلمانان سینه خود را بر بالشی تکیه داده که صف شان درینچ را بقصیر ایستاده بودند چنان نزدیک بود که اگر فرضا شخص برناقه سوار می بود سعد از آنجا نیزه در را گرفته میتوانست این موضوع در شجاعت او نقصان ندارد اگر چه بعضی مبغضین وی درین کارش عیب گرفته گفتند نقاتل حتي انزل الله نصرہ وسعد بباب القادسية معصم جهاد میکنیم تا فرود آرد خداوند نصرت را و حالیکه سعد بر درب قادسیه چنگ کرده ایم قابنا و قدامت نساء كثيرة ونسوة سعد ليس فيهن ايم خبر دادندیم که زنان بسیاری بیوه شدن در حالیکه و زنان سعد را نیست درشان بیوه