Page image — the source of record
Machine transcription
٦٦
(۱) زردۂ مهر کند قلۀ کوه را ابلق (۲) شهب روه کند ادهم شب را ارجل
ابر هر بیضه کافور که بر کوه نهاد کند آن بیضه کافور سراسر صندل
حسن شکل جلوه پایا و توبق آهن را ز دل عرصه کند خاک بنوعی صیقل
باغ مجموعه انواع لطائف گردو سبزه اش خط و چمن صدر و جویش جدول
بلبلان بر گل و بر برگ سرایند سرو عاشقان بر رخ معشوق نوازند غزل
نرگس شوخ و گل باقلی مر در باغ چون دو چشمند یکی اشهل و دیگر احول
لاله دلسوخته سرخ قبا داغی است صورت شام شفق بسته برخ در محل
سامان مطلع را از مطلع انوری گرفته گرچه در مصرع دوم مضمون را جدید ساخته
و با وجود آن اکثر ابیات تشبیب از انوری بهتر و بیشتر ناخن دل
میزند.
شب
جرم خور شد فرو چنان شام سرمه از شب فرو کشید تمام
از بر خیمه سپهر تافت ماه زرین او چو ماه خیام
چون طناب شفق بهم ست شب بفر بست پرده های ظلام
گفته چرخ پرده کحلی است از مش لعبتان سیم اندام
(۱) زرده :- اسپ تنومند (۲) قله :- اسبی که خرد سیاه و یال و دم او اشهب داشته باشد.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.