Machine transcription
٦٣
تیغ در دست بید می چکد وز چه معنی زره بشهر دارد
در چنین موسمی که باغ هنوز کس نداند چه مدخر دارد
یاسمین را ببین که تا دو سه روز با رفیقان سر سفر دارد
دهن لاله چون دهان صدف ابر پیوسته پر گهر دارد
لاله گوئی که بر زبان همه روز مدح دستور دادگر دارد
اسپ
دی با مداد عید که بر صدر روزگار هر روز عید باد بتأیید کردگار
بر عادت از وثاق بصحرا برون شدم با یکدو آشنا هم از ابنای روزگار
اسپی چنانکه وانی نه زیر از میانه زیر وز کاهلی که بود نه سکلک نه راهوار
درخت و خیز مانده همه راه عیدگاه من گاه ازو پیاده و گاهی براوسوار
نه از غبار خواسته بیرون شدی بزور نه از زمین خسته برانگیختی غبار
گه طعنه ازین که رکابش دراز کن گه بذله از انکه عنانش فرو گذار
من واله و خجل بحیر فرو شده چشمی سوی یمینم چشمی سوی یسار
شاگردکی که داشتم از پی همی دوید گفتم که هان؟ چه؟ خیر؟ مرا گفت بازدار
(۱) سکلک : اسپ دک .
ادبیات (۶۰) مجله سراج الاخبار ۱۳ قسمت
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
