Machine transcription
٤٧
بهار
تا نفخه ربیع صور دمید از دهان کالبد خاک را نزل رسید از روان
(از دهان) در سر مصرع علاوه می نماید چه مطلب بد و از آن تام است مگر گوئیم معلوم ضمنی
تصریح نموده .
غاشیه دارست ابر کتف آفتاب غالیه سایی است با دبر صدف بوستان
عکس شکوفه ز شاخ برآب اوفتاد راست چو قوس قزح برگه کهکشان
نی غببا بجای برف گرد قشرا انچه معدن کافور هست خطه هندوستان
مریم دوشیزه باغ سخن طب ند ین عیسی کیرد ز کل مهد طرب گشت ان
حکمت
مراول پیر تعلیم است و من طفل ز با ندائش دم تسلیم سر حشر و خم زا نو دبستانش
سر زانو دبستان است چون کشتی نوح آنرا که طوفان جوش دریا و ست جودی کرد دا مانش
خود آنکس را که روزی شد دبستان از سر زانو نه تا کعب شبن بود جودی نه تا ساق طوفانش
کسی کلان خضر معنی راست و امنکیر چون موسی کف موسی آب خضر بینی در گریبانش
بتلقینش آیاتی که خاموشی است تاویش همه تعلیمش اشکالی که نادانی است برهنش
مرا بر لوح خاموشی الف بی تی نوشت اول که درد سر زبانست از خاموشی است در مانش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
