Page image — the source of record
Machine transcription
۲۱۳
خبری هست؟ کلیاتش را کشودم سر صفحه این مطلع بر آمد:
چه مقدار خون در عدم خورده باشم
که بر خاکم آئی و من مرده باشم
رجال عصر همه معتقد مرزا بودند و بخدمتش می رسیدند و مرزا با آنها مکاتبه و مراسله
داشت و گویا علت همین نامه و کتابت بوده که میان شاهد نام شخصی از مرزا تنقید
کرده و گفت شیوه مرزا در تحریر شاکرخان و شکر الله خان نسبت تبرک تعلق و
تجرید او بی شائبه تملقی نباشد مرزا بر قعه سخت اورا جواب داد در آخر نوشت:
مضى ما مضى من بعد باستغفار باید کوشید و گرنه میدانید که بیدل عبدالقادر است
مرزا اگر چه با شکر الله خان و سائر رجال طریق مکاتبه داشت ولی هیچگاه
بطمع صله و بخشش مدح کس ننمود و از کلیات ضخیم او ظاهر است که بآن بزرگی و احاطه
بر انواع سخن از قسمت مدح عاری است. عوض آنکه در قصائد غرای طولانی گریز بمدح
کند شعرای طلح را تعریض نموده و در قصیده میگوید:
بیدل من آن نیم که شوم پر کمال
جائیکه خاص و عام سخن راست مشتری
در عرصه بیان نفسی گرد میکنم
بی دعوی فضیلت و لاف سخنوری
محکوم بینیازی شوقم نه حرف کر
آزاد ام از تخیل اوهام کستری
از هیچکس نیم صله اندوز بیش و کم
مداح فطرتم نه ظهیرم نه انوری
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.