Machine transcription
۱۳
بدان زمانه ندیدی که زی چمن فرستی سروگویان گوئی هزار دستان بود
عیال نی زن و فرزند نی مئونت نی ازینهمه تنم آسوده بود و آسان بود
همی خریدمی و بی شمار داده درم بشهر هر چه همی ترک مالپستان بود
شد آنزمانه که شعر و را جهان بنوشت شد آنزمانه که او شاعر خراسان بود
تغزل
مشوشت دلم از کرشمه سلمی چنانکه خاطر مجنون طره لیلی
چک لشکر دهیم در دل تسکین چو ترس روی شوی آرمانی بهفر
بغچه تو شکر خند و نشه باده بسنبل تو در کوش مهر و معنی
ببرده نرگس تو آب جادوی بابل کشاده غنچه تو باب معجز عیسی
محاور کل فخریه و موعظه بخود
مرا ز منصب تحقیق انبیاست نصیب چه آب جویم در جوی خشک یونانی
برای پرورش جسم جان چه رنجه کنم که حیف باشد روح القدس لکبانی
بحسن صوت چوبلبل مقید نظم بجرم حسن چو یوسف اسیر زندانی
بسی نشستم من با اکابر و اعیان بیازمودم شان آشکا رو پنهانی
نخواستم ز تمنا مگر که دستوری نیافتم ز عطا ها مگر پشیمانی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
