Page image — the source of record
Machine transcription
۱۷۵
که پیر و دستگیر و مرشد من یکی قطب ست از اقطاب لاهو
خدا یا زنده جاویدار مشش بآب خضر یعنی آب لاهور
در ینوقت مرزا غازی و قاری تخلص از حضور جهانگیری بنایب الحکومگی قندهار
مامور بود مشار الیه طبع شعر داشت و اهل فضل را تربیه میکرد این بیت ازو
کجاست یکدو سه همدم که همچو موسیقا نشسته پهلوی هم برکشیم آواز
طالب از راه ملتان وارد قندهار گشت ، و بمرزا غازی تقرب جست و
قصیده در مدح او نگاشت و کیفیت بازگشت خود را از هند بحضور او
تفصیل داد بیت ذیل از ان قصیده است:
عنایات شوق تو شد ورنه کی دل زوی فال رجعت ز هند و ستانم
و از مزا غازی نوازشها یافته در قندهار بسر می برد تا در سنه مرزاے
مشار الیه وفات کرد و طالب بهند برگشت و چندی با عبد الله خان
نائب الحکومه گجرات پیوست و انیر ادیانت، خان از و بحضور جهانگیر تعریف
کرد و پادشاه را مشتاق او ساخت و او را بحضور برد و در سلک شعرای
جهانگیری داخل شد و رفته رفته اعتبارش افزود تا در سنه برتبه ملک الشعرا
(۱) دیانت خان نامش محمد حسین از اعیان دولت بیلاپوره در عهد جهانگیر و شاه جهان با عتبار و منصب بر پیت و
سنه فوت کرده.
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.