Page image — the source of record
Machine transcription
١٦٤
بکاوش مژه از گور تا بنجف دویم فگند تیر دعائی و بر هدف آمد
رقم زد از پی تاریخ رو نقی کلکم بکاوش مژه از هند تا بنجف آمد
کلیات عرفی دارای اقسام شعرست از قبیل قصیده و غزل و مثنوی وغیره
در ایج بتاریخ اختتام دیوان خود که در سنه ٩٩ ترتيب داده قطعه ذیل را می سراید
این طرفه نکات سحری و اعجازی چون گشت مکمل برقم پردازی
مجموعه طراز صنع تاریخش گفت اول دیوان عرفی شیرازی
مصرع آخر تاریخ نسبت، همیشه بهار میگوید بموافق بشماره حروف احاد آن
قصیده و بشمار عشرات غزل و بتعداد مآت قطعه و رباعی سروده و از قرار
٦ قصیده و ۷٠ غزل و ۷٠٠ قطعه و رباعی میشود ولی دیوان غزل و
قصائد او طبع کانپور عده فوق را پوره نمیکند چه عده غزل پنچصد و هفتاد و عده
قطعات و رباعیات بدو صد و هفتاد کما بیش میرسد بجز قصائد که عده آن پنجاه است.
و لفظ (اوّل) که در مصرع تاریخ ذکر یافته دلالت میکند برینکه بعداً بترتیب
دیوان دیگری هم می پرداخت ولی اجل فرصتش نداده، مثنوی مخزن الاسرار و شیرین
خسرو شیخ نظامی را استقبال کرد و انجام نیافت و رساله نثری در تصوّف
مسمی نفسیه هم تألیف نموده عده ابیات دیوان غزل و دیوان قصائد هر دو
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.