Machine transcription
(٨٤)
که شیخ تعبیه کرده اند ازین قرار است:-
عدل و تدبیر، احسان، عشق و محبت، تواضع، رضا بالقضا،
قناعت، تربیت، شکر، توبه، مناجات، عدل و تدبیر که
حقیقتاً به سیاست و حکمت عملی تعلقی دارند و بی اینکه با اخلاق
پیشتر پیوند مناسبت میکنند شیخ این شیوه ها را با خلاق کاملاً لاحق
ساخته، در ممالک ایشیائی که بنیاد سلطنت بر پادشاه بر سختی
قایم شده سلطانرا حاکم علی الاطلاق می شناسند، اگر عدل
و انصافی بهم رسانید محض مرحمت و عنایت او میدانند
و هرگاه مخالف آن بود کسی را مجال چون و چرا نیست...
اگر شه روز را گوید شب است این
بباید گفت اینک ماه و پروین
اما شیخ به پیرایه حکایات جداگانه مظهر دهشته که هر کسی آزادانه
هر یک دخله حق نکته چینی را دارد البته به همچو بی پروائی پیرایه
اعتراض را پهلوی بی توجیه کردن از اوصاف شیخ است،
گاهی تعلیم دلیری بی باکی و جانبازی برتر از ان نیست.
چنانکه بادشاه ظالمی را حکایت میکند که مواشی مردم را جبراً
حصه دوم صفحه (٢) سطر (١٢) باید که
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
![Scanned page 89 of [Shiʻr al-ʻajam]](https://storage.googleapis.com/adl-page-images/adl0798/00089.jpg)