Page 87

(٨٧) چشمه پاکیزه رویان جسدم را که بر سرکاه وبرزیو رغبارند نمیدانم حدیث نامه چون است همیندا نم که عنوانش بخون است تا این زمان عموماً شیوه مرثیه نویسی چنین بود که تأسف بسیار در با میتوفی شخصی مینوشتند ولی مرثیه ملکی و ملتی مطلق رواج نداشت، درین یکت شیخ شخص اولی است که نوحه نگاری ملکی و ملت را مروج ساخت، چنانچه از سلطنت عباسیان بجز نام و نشانی بیش نبود اما انیکه یادگار پنجصد ساله اسلامیه و بغداد مرکز عموم دنیای اسلام گفت می شد وبر بادی او را تباهی قومی می پنداشتند بدینموجب شیخ بنسبت خلیفه وسلطنت و بغداد مرثیه نوشت و خیالات بهم رساند که شخصی خود از هر فرد متعارفین کلش میدا آسمانرا حق بود گر خون ببارد برزمین بر زوال ملک مستعصم امیرالمومنین ای محمد گرقیامت سر برآری ز خاک سر برآر و قیامت در میان خلق بین نازنینان حرم را موج خون بیغ زآستان بگذشت ما را خون دل از آستین دیده بردار که دید شوکت عبدالحرام قیصر روم سر بر خاک و خاقان بر زمین خون فرزندان عم مصطفی شد ریخته هم برانجا نیکه سلطانان نهادند جبین