Page 76

(۷۱) سعدی هستم و نیز در مثنوی نه سپهر مینگاردند. تا بجائیکه حد پارسیان اندرین عهد دوت گشت عیان زان یکی سعدیئی ثانیش همام هر دو را در غزل آئین تمام لیکن در دیگر اصناف سخن شاعری شیخ آنقدر متابعت نمیکند و امیرخسرو اشعار شیخ را تعریف کرده مینویسند. لیک اگر سوی دگر یازمی دست شعر شان هست بدانگونه که هست و نیز در عصر زمانه خود شیخ خیالات اکثر بد همین نهج بود تا اینکه آوازه شیخ رسید چنانچه شخصی میگفت که در موعظه و اخلاق طرفه مضامینی مینویسند و از عرضه رزم هیچ ندارند. که فکرش مطیع است و رایش بلند درین شیوه زهد و طامات و پند نه در خشتی کوپال و گرز گران که این کار ختم است بر دیگران شیخ را این مفکوره ناگوار افتاده داستان رزمیه نظم داده و در شامل در بوستان عمده کرده مزید تر اظهار قوه طبع را بروی کار آوردند و مضامین مخصوص مشهور نظامی را جواب گفته خواستند که سبقت کنند مثلاً شعر نظامی است. حصه دوم شیر کیم غریقین معطوفه