Page 344

(۳۳۹) سعدی ای بلبل اگر نالی من با تو هم آوازم تو عشق گلی داری من عشق گل اندام حافظ بنال بلبل اگر با منت سر یاریست که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاریست حضرت شیخ میفرمایند که ای بلبل اگر ذوق نالیدن داری من هم با تو همراهی دارم و همدرد تو میباشم چرا که تو بر گل عاشقی و معشوق من هم گل اندامی هست غرض اینست که شیخ علیه الرحمه باشتراک معشوق موجب همدردی قرار میدهند ولی این نکته از پهلوی غیرت میکاهد و بیجا مینماید . و حضرت خواجه بیگانگی محض قطع شرکت عشق با ها همدردی میدانند و باشتراک معشوق دخلی ندارند و با آن همه خود را پیرو بلبل نمیخوانند بلکه بر لفظ (دو) عبارت را ساس و تقویت میدهند ازین اشاره بی شبهه ظاهر میشود که حقیقتاً دعوی را دو کس حق دارد دعوی را عشق و عاشقی کند مسئله عشق صرف دو کس گفته میشود یعنی (عاشق و ـ بلبل) و با وجود این نزاکت با اجتماع و مطلع شدن گلاب زار و ـ زاری ،، رتبه کلام و حسن افکار شاعر عالیتر ساخت .