Page 338

(۳۳۴) که یگانه در عالم ناز وتکبر از ان مبحث به تحیر میماند (نزاکت کلام را کمال میرساند) این وجد ت بموجبه بودن حق وراستی مضمون که حقیقت طریقه رندانه است نگهداشته و از درین البت که نتیجه شرمساری بنخشه را پوشیده از ضرورت اظهار مفصل آن صرف نظر میکند. ونسبت را بدر و داشتن این خیال بمقصدی مثال دیگر نزاکت که ان با شراب و غیره مسقیات عادی نیست و در حصول مقصد برای از زورو کار میگیرد و تحصیل مطالب خودرا بزورو قوه ریا بجا میرساند بس این شیوه را از حرام کمتر نباید دانست همین مضمون را به این خواجه عبارت موزون بیان میکند . ٥ بیت ترسم که صرفه نبرد روز بازخوا نان حلال شیخ زآب حرام ما در جدت اسلوب هر لفظ آن لطف و نزاکت مخصوصی بهم میرساند، یعنی خوف دارم که روز قیامت نان حلال شیخ از آب حرام من که مراد از می باشد مقصدی نخواهد برد و صرفا لفظ این معلوم را بر می دارد ترسم ظاہرا چون است که من این سخن را بطور شماتت نمیگویم، بلکه از روی همدردی مضطربب هستم که اینچنین بشود و این واقعه پیش نیاید وحشره که بروز بازخواست تعبیر میکنند مقصد اطباً