Page 299

(٢٩٤) ازین نکته به اثبات میرسد که حضرت خواجه تفسیر معقول قرآن حمید را با منقول تطبیق میدادند و در فن قرأت بدرجه کمال سید احمد جلالی مهارت داشتند و با ائمه خوش الحان بودند که معمو لا هموار بمسجد مقصوره شب های جمعه را بخوش الحانی و تلاوت سنه هجریه قرآن مجید بسر میبردند قرآن کریم را حافظ بودند و هم بدان تغلیب تخلص خود را حافظ گفتند و از خواندن و دانستن قرآن بسری که ما و چرت همین لبا مسرت داشته میبر خود مینازید چنانکه از اشارات اشعار واضحست : چنانکه میفرمایند : شان همچنان می یابیم ندیدم خوشتر از شعر تو حافظ بقرآنی که اندر سینه داری صبح خیزی و سلامت طلبی چون حافظ انچه کردم همه از دولت قرآن کردم آزادی و تجرد عموماً در تذکر ها مینویسند که خواجه صاحب از تعلقات دنیوی آزاد بودند و طر به سلاطین و امراء اعتنائی نداشتند بلکه تا بند واسه الی الله الرزامی بده ز کلام خود شان تصدیق این امر را میکنند چنانچه در عهد خلج لله به جنت اعلی جای دادی