Page 29

(٢٤) استفتاء با یکی از متوسطین و متاخرین لحا قا بایشان اعتراف دارند خواجه حافظ میفرماید گر باورت نمیشود از بنده این بند از گفته کمال دلیلی بیاورم گر کنم دل باز تو و بر دارم از تو مهر آن مهر بر که فگنم و دل کجا برم عرفی میگوید در انست همرتبۀ کمال غم است و گرنه شعر به شیر دارد از غلط خوانی طبع عالی در زمان تحریر مباحثه شد که از کمال و جمال کدام یک را ترجیح باید داد مدعوم از حرمین استفسار کردند حرمین بجواب نوشت سه در سخن جمال درجه عالیه بکمال است اما نه به زیبائی افکار کمال است لفظی است بصفا آئینه سکندر صیقلی است یعنی بشکوهی است که طغرای ملال است صد بار ز سر تا سر دیوانش گذشتم لیلی است که سر تا بقدم غنج و دلال است در پوزۀ محرر شد او نیز حواله بان الحق که کمال قرمش سحر نوال است کمال و محقق طوسی محصر اند بلندی پایۀ کمال را بهتر ازین چه دلیلی است که محقق طوسی به عظمت ذکر کمال را بکنایه عیار الاشعار خون ناطقه دیده خود میات کمال را شیث که متمسکیم