Page 264

(٢٥٩) کسوت عاریه بود باز پسین خلعت او گر نه در خویشتن اندیشه افزون پوشند بهتر است اینکه کهن خرقه نشینان ریا بدرآرند و در و طلسون کبودان پوشند سلمان که در فن شاعری رتبه مخصوصی داشت یعنی دور قدما و متوسطین برزخ خوانده میشود، چنانچه کلام شانرا انجام دور قدما و آغاز زمان متوسطین میدانیم که صافی و شستگی شانرا از کمال اسمعیل و ظهیر اخذ کرده برنگ آمیزی مضامین موزون او را ایجاد داد، فراهم کردن مضمون که جوهر ما به الامتیاز متأخرین و متوسطین است و بانی این خیال کمال گفته میشود سلمان آن هو را بکمال رساند. سلمان در قصیده، و مثنوی، و غزل هرگونه طبع آزمائی بخوبی پرداخته چنانچه مثنوی جمشید و خورشید یک مثنوی معروف شان است که انداز اشعارش را در ذیل ملاحظه میکنید شکوفه چو نازک تنی سیم بر ز صندوق چوبین برآورده سر بنفشه چو مشکین سر زلف یار بریده ز یار خودش روزگار بر آنم که سوسن پریزاده است زبان آوری خوب آزاده است