Page 249

(٢٤٤) در انجا ادبیات نوشته که امیر با اعتراف عجز در بیان غزل اظهار این سخن مقصود اند که با اعتراف عجز این علم درین زبان چقدر مقتدر است. ذاب الفواد وسال من عينى الدم وحكى المدامع كلها انا اكتم ترجمۀ فوق دل اب شده از دیده خون میبچکد وهجوم اشکهای راز های اظهار حسرتهای من پنهان میدارد واذا انتحبت لدى الورى، كربة تبكى الاحبة والاعادى ترحم ترجمۀ فوق و در وقتیکه پیش مردم از ترحما ستافریان میکنیم دوستان میگریند ودشمنان ترحم میکنند يا عاذل العشاق، دعنى باكيا ان السكوت على المحب محرم ترجمۀ فوق ای ناصح ! بگذار تا بگریم که خاموشی بر عاشق حرام است من بات يخلى خلوته بخليلى طول الليالى كيف بات متيم ترجمۀ فوق شخصیکه شبی بیجوش بسر برد البته میداند که شبهای عشاق چسان میگذرد در اعجاز خسروی مکتوبات عربی هم نوشته اند، که از روی عمل دالى انشواك آن رتبۀ استعداد عربیت شان باندازه منعکست میشد اگر چه بلحاظ قافیه پروایی تکلفات لغویه را نکرده اند ولی دران زمان همین روش همان در قمار مروج بود که التزام آن تنها بر شخص ایشان نمی آید «ان انا الا من غزية ، إن غوت غويت، وإن ترشد غزية أرشد من بهر حال شخصتی از قبیلۀ غزنیه میباشم ، غزیه اگر گمراه است من هم گمراهیم اگر براه راست پیدا شد من هم مثل او.