Page 241

(۲۳۶) و جویبار و چمن را و آبشار ها که قابل مشاهده است، و نیز قاصد میگوید که اگر ترا سخن های دردناک غافل ماهرانه از مقصد باز دارد زنهار قبول نکنی و هر نهری که میدانی و توانی او را با خود بیاور گل، هرگاه در عالم مستی باشد همچنان باستی اش همراه آر چنانچه این همه خیالات را مفصلاً در یک غزل حسناً ادا میکند. آمد بهار و شد چمن لاله زار خوش وقتی است خوش بهار که وقت بهار خوش در باغ با ترانه بلبل درین هوا مستی خوش است و باده خوش و گلذار خوش مانم و مطربی و نظرانی و محرمی جامی زیر سایه شاخ چنار خوش ای باد کاهلی مکن وسوی دوست ما را بکن بآمدن آن نگار خوش چیزی دگر مگوی همین گو که در چمن سبزه خوش است و آب خوش جویبار خوش گر جوش کند مرا بحدیگه باز گرد پیشش مکن بیار شوی زنهار خوش و بینش که مست بود خلعتش مده هم همچنان مست بیار در بار خویش من مست خوش مریضی و هم که آن نظر سر خوش مست و دست خوش در بخو بیار خوش با او در آن زمان که مش راه میداد بازی خوش است و بوسه خوش است و کنار خوش