Page 197

(۱۹۲) رفته دو منزل سبک بال دو چند بارسن سلسله و تخت بند همچو کلنکان بهوا سرفراز پر چو حواصل زدو سو کرده باز هر طرفش رو بشتاب دگر هر قدمش بر سر آب دگر گرچه بدریا گذرد بیش و کم آب نباشد مکرش تا شکم دست چو در آب فراز افگند آب بدست آرد و باز افگند لطمه زند بر رخ دریا بزور آب از ان لطمه فسبریاد و شور در ره بی آب نداند شدن کیست که بی آب تواند شدن ۳- تشبیه که زینت چهره شاعری است از تقلید پرستی بجائی رسیده بود که تشبیهات همان اشیائیکه یک بار از قلم قدماء بظهور پیوسته بغیر آن همه اشیای دنیا را از کدم تصویر میگردند امیر کا بی تشبیهات جدید از خیال خود تجدید کرده چنانچه در غزة الکمال این عبارت را نوشته ایم که تشبیهات نو بسیار است این مجمل جمله را تحمل نتواند کرد اما دو سه نظیر برای یاد کردن گرد شده، و بعد از آن دو سه تمثالی بتحریر آورد.