Page 127

(١٣٢) بیا یافته افکار شیخ قایم ماند . ۵ ای محتسب از جوان چه پرسی من توبه نمیکنم که پیرم در بیت مذکورہ بجای دیگران شخص خود را گنه کار قرار داد اما این رویه خاصه نزاکت و صفت بلاغت گفته میشود .۵ هیچ کس بیدل من نیست تا ما دگیرم باز پوشند مرا در آفتاب افگنده ایم (۵) مدحیه ذم رزمیه مرثیه غرض هر قطعه را انواع مضامین شیشه پر از روان بخشند و هزاران بلکه مزید تر از ان اشعار متفرقه را بخیال و طرز روش همین است که با هم طرح مناسبت و موافقت مگذر من ال دارند لیکن در حقیقت اساس مضامین چند قطعات متعدده از رو که هر شاعر علیحده علیحده همان خیالات ته و بالا کرده دیکر هیچ انکاره بالفاظ دیگر ادبی لفظ اظهار نموده اند صد صد بار بگر و خوانشے جزو کاره میارند ولے حقیقتاً حقیقی شاعر با حقوق کسی گفته میشود که بنیاد حقیقت این شیوه را قایم طرح بخشند اگر چه بعد از شیخ در غزلیات رنگینی خیال و و سعت ال در غزل بیشتر شد و خواجه حافظ این عمارت را تا جائے بلند برد که طایر پرواز باال افکار از رسائے عاجز آمد با اینهمه هرگاه بنظر غور و انصاف