Page 114

(۱۰۹) خبر ده بدرویش سلطان پرست که سلطان ز درویش مسکین تر است نگهبانی مکرو دولت بلاست گدا پادشاه است نامش گداست بخور د خروش روستائی چفت بدوقی که سلطان بالایوان خفت این مضمون را یکجا مصرع ختم کرد (ع) آنا که غنی تراند محتاج ترند ظاهر است اینکه انسان هر قدر متمول میشود ضرورت و حاجتش روز افزون میباشد میافزاید ازین جا است که حقیقت دار ندگی سبب ازدیاد محتاجی است ، مبتلایان بگردون بشکند که دارندگان مضمون کو راست زینیم الدوا مسحوق بر ناداران رحم آورند ای بر پیر حکایتی ادا میکند : ملک صالح از پادشاهان شام برون آمدی صبحدم با غلام بگشتی در اطراف بازار و کوی برسم عرب نیمه بر بسته بروی دو درویش در مسجدی خفته یافت پریشان دل و خاطر آشفته یافت یکی زان دو میگفت با دیگری که هم روز محشر بود داوری که این پادشاهان گردن فراز که با لهو و عیش اند و با کام و ناز در آیند با عاجزان در بهشت من از گور سر بر نگیرم نخست