Page 287

٢٦٨ بجه بگوید که مدعا ازین خواندن هر حرف بهر سه حرکت این بود که آواز موقوف را بدانی که آن آواز چهارم است، چنانکه نه بزبر خوانده شود و نه بزیر و نه پیش، و خود او بلا حرکت شنیده شود، و هیچ حرفی بچنین آواز در ابتدا هرگز خوانده نمیشود، واکثر بعد این سه حرف (ای و) می آید، چنانکه (ا) را زبر کلان، و (ی) را زیر کلان، و (و) را پیش کلان گویند، که از زور دادن حرکات مذکوره پیدا میشوند، و هر حرفرا بزبر کلان یعنے بالف خوانده میتوانی، لہذا ہمان (با) را چون بخوانم، ہرگاہ در آخر آن (م) یکی از حرکات سہ گانہ آوردم یعنے (بامَ بامِ بامُ) گفتم، باید که بگوئی که غلط است، و هرگاه بلا حرکت یعنے (بامْ) گفتم، بگو که صحیح است، پس چند کرے با قسام مختلفہ یعنے صحیح و غلط آنرا معلم بگوید، تا مبتدی در دانستن آن خوب درست شود، غلط را غلط و صحیح را صحیح بگوید، بعد از قرار کتاب حامل المتن ابتدائیه مانیۂ اینکار موقوف بحد الف را با تمام رساند، تا ہر لفظ آنرا بلا توقف خوانده تواند، و بدانکه خواننده شد، بعد متن ابتدائیه را در خواندن و نوشتن بقرار لازم از ابتدا بیست حرف غیر مشاکله شروع نماید تمام شد