Page 596

می‌خواهد . اما می‌خواهم مختصراً نشان بدهم که مناسبات القانی و اهمیت کلی همۀ مسایل بین‌المللی که در آن موضوع با هم تصادم می‌کند ، از نقطه نظر آلمان چطور دیده می‌شود ؟ اگر می‌خواهند که جنگ را نا ممکن سازند ، پس لازم است که يك راه دیگری برای تصفیه صلح جویانه همه کانفلیکت‌های که تا حال عمایه جنگ‌ها شده ، نشان داده شود . لهذا باید همه کوششات برای تأمین صلح ازین نقطه شروع شود . این غیر ممکن است که قوم جنگ و تنظیم عملیات جزائیه عسکری را نقطه ابتدائی این کوششات سازند . زیرا که صلح باین ذریعه تأمین شده نمی‌تواند که برای جنگ بمقابل جنگ طیاری شود، بلکه تنها باین ذریعه که علل جنگ رفع شود . علاوه بر این تشکیل و تکمیل آن سیستم جزائیه همران تنها آن وقت متصور شده می‌تواند که موازنه تسلیحات واقع شود . چون معلوم دار است که بدون این شرط هیچ وقت اجراء عملیات جزائیه مجتمع ملل بمقابل يك دولت مسلح قوی امکان نخواهد داشت ، بلکه همیشه این اجراآت معاونت دول مسلح قوی بر خلاف دول ضعیف تر ، خواهد شد . معاهده کلوگ : برای تکمیل مباحثه خود، لازم میدانم معاهده کلوگ را، که انقلابی ترین حادثه تاریخ حقوق بین المللی گفته میشود ، قدری مفصل تر تحت ملاحظه قرار دهم ، و اگر من با وجود این ، از آن صرف نظر می‌کنم ، ازین جهت نیست که اهمیت آن بنظرم کمتر می‌آید . موسسین معاهده کلوگ که تحریم جنگ را اظهار میکنند ، این معاهده را نه از حیث يك معاونت در تشکیل و تکمیل حقوق بین‌المللی ، بلکه از حیث اعلان يك اساس بزرگ برای حیات اجتماعی ملل فیکر کرده بودند . بنا بر این با وجود شکل معاهده ، معاهده آن ، اهمیت آن از همه بیشتر در حدود معنوی سیاسی میباشد . و هر کس میداند که این اهمیت بدرجه قوه ئئئ عمله‌کشی که مسقط الراس معاهدۀ مذکور میباشد ، فوق العاده بزرگ می شود . از وقت جنگ تا حال ، در حقوق بین‌المللی پیشرفت زیادی شده ، و میتوان گفت که فیصله کانفلیکت‌های حقوقی بذریعه مؤسسات بین‌المللی يك اساسی است که تقریباً از طرف عمومی قبول شده . اما آن اساس بزرگتری که در وقت تأسیس مجمع ملل اعلان شده بود ، یعنی آن اساسی که تمام مناسبات بین‌المللی را ما تحت حاکمیت حق و عدالت می‌کند هنوز تنها يك وعده مانده است . آیا باین وعده وفا میشود ، یا وفا شده میتواند ؟ - این را کی گفته می تواند ؟ ( انتها ) محمد طاهر در زوایای تاریخ : زنگیه بیضاء ترجمه عبد الرشید لطفی سرمحرر مجله هدیه در یکی از شبهای زمستان سال 1927 برای ملاقات مرحوم جاپارد بيك ، در موزه ویار بات قاهره رفتم ، مرحوم که بکو ششی در همان موزه بود مرا بگرمی استقبال کرده و گفت : مرد از دو روز است که بفکر تو بودم ، زير يك وثيقه خطی قدیمی کشف کرده‌ام که میخواهم آنرا بتو بسپارم تا بعبری ترجمه نمائی و وثیقه مزبور دارای يك حادثه تاریخی مجهولی است که برای اشخاصیکه مایل به بحث و تحری در زوایای تاریخ میباشند ذیقیمت است . این را گفته و از جعبه میزشی يك ورقة زرد رنگ فرسوده و رنجیده پرده را کشیده بدستم داد، تا قرائت آن مشکل و بصعوبت ممکن بود از بعد معاینه متون آنرا ترجمه کرده و تا اکنون نزد خود نگاه داشتم . ايلك ترجمۀ مذکور را بنظر خوانندگان محترم میرسانیم . با کشیش « پنچریه » در افریقایه نهر « پینجر » که در بلاد شان جریان داشت و جبل زنوج ، نام گذاشته بودند . در آغاز دو قرن هشتم هـ ق نوی ( ص ) موافق اوايل قرن پانزده میلادی يك مملکت اسلامی تأسیس یافته بود که