Page 66

مسائل هرروزه ۶۴ بخشید. در اثنائے عمل آن درمیان تلامذه واساتذه نزاع باقی مانده طلبه گفتند که بغیر از کوچه دیگر جای بازی نبود ولای را آنها قصداً نیاورده بودند. معلمان گفتند که حاجت بازی چه بود و بعد از مکتب وقت کافی برای آن داشتند. در مکتب باید سلوک خوب روا میداشتند. عیناً درین نقطه فاجه میآید. معلمان بازی میخواهند بلکه استراحت میکنند و یکدیگر را می بینند. آنها فهمید ه می توانند که چرا طلبه همان رضامند نباشند. این معلمان حس میکنند که سبب خاص بیقراری بچه ها این است که آنها بی پروا و شوخ اند اگر خوش اطوار میبودند در محل ولای نمی در آمدند. غالباً اکثریت مردم بالغ و معمر تقدیر آن ضرورت مطلق نمیکنند که از روی راه یک بچه اظهار خیال خود بنماید بطریقیکه از بالغان مختلف است. آنها باختلاط یکدیگر خوش اند چه مفاد های دارند که از محض تکلم مشارکت شان میشود. لیکن طبیعت یک بچه جماعت سوم یا چهارم را مثل بالغان بآن مناسبات اجتماعی آراسته نساخته است بلکه میگوید شان که بازی کنید. فقط با رفقای تان سخن میزنید بلکه بایشان بدوید در سرعت رفتار مسابقه کنید وغیره وغیر، در بعض عبارات یک بچه کم قوت دارد که خود را اداره کند. چون طبیعت مضر باشد موقتاً البته می تواند که جذبه خود را ضبط کند اما نهایت مشکل است که یک مکتب پنچصد بچه در بین دفعه پانزده دقیقه میلانهای بازی خود